ಹೃದಯ ರಾಗ

ಎಸೆದು ಹೊರಟ ಕೊಳಲನೆತ್ತಿ
ಮತ್ತೆ ನುಡಿಸಿದೆ
ಶೃತಿಯು ಯಾಕೋ ಸೇರಲಿಲ್ಲ
ಭಾವ ಸೆಲೆಯಲಿ

ಕೊರಳು ಉಬ್ಬಿ ಮನವ ತಬ್ಬಿ
ಉಸಿರಿಗೂ ಕಷ್ಟ
ಸಾಧನೆಯೇನೊ ಸಡೆಸುತ್ತಿತ್ತು
ದುಃಖ ತಪ್ತ ಚಿತ್ತ

ಹಾಡುಯೇನೊ ರಾಗವೇನೊ
ಲಯವ ತಪ್ಪಿದೆ
ಮನವು  ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದು ಹೋಗಿ
ಹೃದಯ ದ್ರವಿಸಿದೆ

ಖುಷಿಯ ರಾಗ ಹೇಗೆ ಸಾದ್ಯ
ಮುರಿದ ಹೃದಯದಿ
ಶೋಕ ರಸವೇ ಹೊಮ್ಮುತಿತ್ತು
ಬೆಂದ ಮನದಲಿ,ಈ ಎಸೆದ ಕೊಳಲಲಿ

ನಾನು ಮತ್ತು ಪಾರಿಜಾತ
ಇರುಳಲಿ ಅರಳಿ 
ಹಗಲಲಿ ಮುದುಡಿ 
ತೊರೆಯುವೆಯೇಕೆ ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲ 
ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯೇ ನಿನಗೆ ಆಯಸ್ಸು 

ಇದ್ದರೇನಂತೆ ದೀರ್ಘಾಯಸ್ಸು 
ನನಸಾಗದೆ, ಉಳಿದರೆ ಕನಸು 
ನನ್ನಿಯನ ಜೊತೆ ರಾತ್ರಿಯ ಕಳೆವೆ 
ಅರಳಿ ಸುಖದಲಿ ನಾ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಪಡೆವೆ 

ಚಂದ್ರನ ಕಂಡು ನಗುತೊರುವೆ ನೀ
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡುವೆ ಮರಿಮಳವ
ರವಿಯನು ಕಂಡರೆ ಮುಖ ಬಾಡಿಸುವೆ
ನಿನಗೇತಕೆ ಅವನಲಿ ಮುನಿಸು

ಚಂದ್ರನ ಅಂದ ರವಿಯಲಿ ಇಲ್ಲ
ತಂಪನು ಸುರಿದು ಅವ ರಮಿಸೊಲ್ಲ
ಶಾಖದ ಝಳಕ ನನಗಾಗಲ್ಲ
ಸೋಕ್ಷ್ಮವೇ ತಿಳಿಯದ ಅವನಲಿ ಮನಸಿಲ್ಲ

ಬದುಕು 
ನಿನ್ನ ನಡತೆ ಮಾಡುವುದೊಮ್ಮೊಮ್ಮೆ 
ಧರಿಸುವಂತೆ ಕೋಪವೆಂಬಾಭರಣ
ಮನದಲುದ್ಭವಿಸಿ ಹರಿಯುವದು ತೊರೆಯಂತೆ 
ಮೂಕರೋಧನ ದಾಟಿ ಕಣ್ಣಿನಾವರಣ 
ಏನು ಮಾಡಲಿ ಹೇಳು ನಿನಗೇ ಗೊತ್ತು
ಧರಿಸಿರಲಾರೆ ನಾ ಅದನು ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು

ಹೃದಯ ಚುಚ್ಚುವದು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಬಿಡು ಅವನನ್ನು
ಬಾಳಲ್ಲಿ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇರಿಸಿದವನು
ಪ್ರೀತಿಯಾ ಹೊಳೆ ಹರಿಸಿ ನಿನ್ನದೇ ಆದ ಜೀವ
ಬದಲಿಸಿಕೊ ಕೋಪವನು ಬೆರೆಸಿ ಕುಷಿಯ ಭಾವ
ಧರಿಸಿಬಿಡು ತನುಮನದಿ ನಗುವಿನಾಭರಣ
ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಮಂತ್ರವೇ ಬದುಕಿಗೆ ಹೂರಣ

ಅಂಬರ 
ಕಡು ನೀಲಿ ಸೀರೆಗೆ 
ಚಿನ್ನದ ಚುಕ್ಕಿ ಇಟ್ಟಂತೆ 
ಕಂಗೊಳಿಸುತಿದೆ ಅಂಬರ 
ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡಲು 
ಅದರ ನಯ ನಾಜೂಕು 
ಆಹಾ ಎಂತ ಸುಂದರ 
ಯಾರು ಹಚ್ಚಿದರೋ ಆ ಚುಕ್ಕಿ 
ಮೈಎಲ್ಲಾ ನಿನಗೆ 
ಎಷ್ಟೇ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ 
ಅಂತಹ ಸೀರೆ ನನಗೆ

ಆಸೆ
ಬರಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ನಿನ್ನ ಕನಸಲಿ ಒಮ್ಮೆ
ಯಾವ ರೂಪದಿ ಬರಲಿ
ತಿಳಿಸುವೆಯಾ ಗೆಳೆಯಾ

ಕೋಗಿಲೆಯಾಗಿ ಬಂದು ಇಂಪಾಗಿ
ನಿನ್ನಿದಿರು ಹಾಡೊಂದು ಹಾಡಲೇ
ನವಿಲಾಗಿ ಬಂದು ನರ್ತಿಸಿ
ನಿನ್ನ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣ ತುಂಬಲೇ
ಗಿಳಿಯಾಗಿ ಬಂದು ಮುದ್ದು ಮಾತುಗಳಿಂದ
ನಿನಗೆ ಮುದ ನೀಡಲೇ
ಹಂಸವಾಗಿ ಬಂದು ನಿನ್ನ
ಕನಸಿನ ಸಾಗರದಲಿ ನಾ ಈಜಲೇ

ಯಾವ ರೂಪದಿ ಬರಲಿ
ತಿಳಿಸುವೆಯಾ ಗೆಳೆಯಾ

ಚಂದ್ರನಾಗಿ ಬಂದು ಬೆಳದಿಂಗಳ
ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯಲೇ
ಕವಿಯಾಗಿ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ
ಕವಿತೆಯನು ಬರೆಯಲೇ
ತಂಗಾಳಿಯಾಗಿ ಬಂದು ಮೈಸೋಕಿ
ತಣ್ಣನೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಲಿ ನಡುಗಿಸಲೇ
ಸೂರ್ಯ ರಶ್ಮಿಯಾಗಿ ಬಂದು ನಾ
ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆ ಚುಂಬಿಸಿ ಎಬ್ಬಿಸಲೇ

ಯಾವರೂಪದಿ ಬರಲಿ ನಾ
ನಿನ್ನ ಕನಸಲಿ ಗೆಳೆಯಾ
ಕಾತರದಿ ಕಾಯುತಿಹೆ
ಬೇಗ ನೀ ತಿಳಿಸುವೆಯಾ

ಗೈರು
ಇಂದೇಕೋ ಅನಿಸುತಿದೆ ಗೆಳೆಯಾ
ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ನಿನಗೆ ವಿದಾಯ
ಬರಡಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ ಕನಸು ಫಲಿಸದೆ ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಅಭಯ
ಬದುಕ ಬೇಕೆನಿಸಿದೆ ಬೇಡದೆ ಯಾರ ಹಂಗಿನ ಸಹಾಯ

ನನ್ನ ಜಾಗದಲಿ ಕಾಣುತಿದೆ ಬೇರೆಯದೇ ನೆರಳು
ಕಾಣದಾಗಿದೆ ನಿನಗೆ ವೇದನೆಯಲಿ ಹೊಯ್ದಾಡೋ ನನ್ನ ಕರುಳು
ನಾ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ ನೀ ನನಗೆ ಆ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ಹರಳು
ನನ್ನ ಮನಸೇ ಗಹಗಹಿಸಿದೆ ಪೆದ್ದಿ ನಿನಗೆಲ್ಲೋ ಮರುಳು

ಸ್ವಾಭಿಮಾನವ ತುಂಬುವಲ್ಲಿ ದಾರಾಳಿಯಾದ ಆ ದೇವರು
ಬದುಕೋ ಛಲ ಮೂಡಿಸಿದ ಇದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಗೈರು
ನಿನಗಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸಿ ಸುರಿಸಲು ಬತ್ತಿದೆ ಕಣ್ಣೀರು
ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಸತ್ಯ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗುಂಟು ಯಾರು 

ಭರವಸೆ 
ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ಹಾದಿಯಿದು 
ಜೊತೆ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯೂ ಆಗಿಹುದು 
ಎಲ್ಲೆಂದು ಹುಡುಕಲಿ ನಾ ನಿನ್ನ 
ಬಂದು ಸೇರಲಾರೆಯಾ ನೀ ನನ್ನ 
ಕತ್ತಲಾವರಿಸೊ ಮುನ್ನ 
ದಾರಿಯುದ್ದಕೂ ಅರಳಿ ಸತ್ತ 
ಆಸೆ ಹೂಗಳು ಹಲವು 
ಸಿಗದಿರೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ 
ಇರುವಿಕೆಯ ಕುರುಹುಗಳು 

ಆದರೇನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತಿದೆ ಎದೆಯಲ್ಲಿ
ಸೋಲನೊಪ್ಪದ ನಂಬಿಕೆಯ ಕಿಚ್ಚು
ಬಂದು ಸೇರುವೆ ನೀ ನನ್ನ
ಕತ್ತಲಾವಾರಿಸೊ ಮುನ್ನ
ಅಂದು ಶಬರಿಯ ಭರವಸೆಯು
ಕರೆತರಲಿಲ್ಲವೇ ಶ್ರೀ ರಾಮನನ್ನ
ಬರದಿದ್ದರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು
ನಂಬಿಕೆಯ ಮಾರಣ ಹೋಮ
ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಾದರೆನಂತೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲವಲ್ಲ
ದೀವಟಿಗೆ ನೀ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸಲು
ಬಂದು ಸೇರುವೆ ನನ್ನ
ಕತ್ತಲಾಗುವ ಮುನ್ನ ...